Lieve stad; mijn Rotterdam

Home  >>  Dagboek  >>  Lieve stad; mijn Rotterdam

Lieve stad; mijn Rotterdam

On december 13, 2018, Posted by , in Dagboek, With No Comments

Lieve stad; mijn #Rotterdam,

Hoe is het met je? Trek je het allemaal een beetje?….
Hoe mega ingewikkeld en verdrietig is het om jou zo te zien lijden. Jouw kracht lijkt te worden onderdrukt door een strijd dat jouw DNA met elkaar voert.

Begin vorig jaar stonden we hand in hand om de vrede en veiligheid binnen jouw stadsgrenzen te bezegelen. En vandaag lijken we koppig tegen over elkaar te staan wanneer het aan komt op samen leven; op onze samenleving.

Jij, de stad die nooit is uitgebouwd, altijd in ontwikkeling en mee groeit met de jaren, lijkt nu terug geworpen te worden in de tijd.

De stad lijkt haar hart in deze koude maanden weer te gaan verliezen. Ditmaal aan haar eigen mensen; aan de Rotterdammers. Rotterdammers die niet meer staan voor -verbinding of verbroedering-.

Dat jouw multiculturele samenstelling de spanning soms hoog doet oplopen is geen nieuws. Dat er vanuit die spanning onwijs mooie nieuwe initiatieven en verbindingen ontstaan is kenmerkend voor wie jij bent.

Maar nu aan het eind van 2017, lijkt het einde zoek. Voor en tegenstanders van zwarte piet staan lijnrecht tegenover elkaar. Het politieke spel wordt gespeeld door een ieder die daar strepen mee denkt te kunnen verdienen. Online maken ze elkaar en jou kapot met woorden en pijnlijke afbeeldingen….

Ik mis die tijd waar we Sinterklaas vierden en de enige zorg die ik kende was of mijn cadeautje er wel echt tussen zou zitten. Maar ik heb veel geleerd en zie nu hoe dit feest een zware tijd is voor mijn buren, mede-Rotterdammers, vrienden en collega’s. Die niet de zorg delen over cadeautjes, maar een zorg over identiteit en erkenning.

De hardheid waar we jouw vrijheid mee bevechten; voor en tegen elkaar; maakt me verdrietig, maakt me bang.
Ik heb de neiging om onder te duiken, om weg te rennen van deze hardheid. Om m’n bubbel open te trekken en mijn eigen mini-samenleving, mini-Rotterdam, mijn reallife Madurodam te leven.

Lieve stad, mijn Rotterdam,
Wat heb je nodig om deze tijd door te komen. Om de wonden die er nu ontstaan te helen?
Wijs mij de weg om deel te laten zijn aan dit proces, als verbinder en niet als voortvluchtige in eigen stad…

Het gaat je goed!

Comments are closed.