Untitled

Home  >>  Dagboek  >>  Untitled

Untitled

On december 13, 2018, Posted by , in Dagboek, With No Comments

Dit zijn de momenten dat ik in trots boven mezelf uit stijg. Omdat dochter-lief de woorden heeft gevonden voor het geen zij voelt: LIEFDE.
Mega trots op die kleine krullenbol.

De opdracht voor godsdienst was:
Maak een foto van een voorwerp wat in jouw geloof of in jouw leven belangrijk is. Omschrijf waarom dit voorwerp voor jou deze betekenis heeft.

Eigenlijk heb ik nog niet echt een religie waar ik volledig in geloof. Ik ga later beslissen in wie ik geloof of dat ik me niet bij een geloof aansluit. Misschien kom ik dan voor mezelf op deze antwoorden: ‘Wie is of zijn de God(den)?’ en ‘Bij welk geloof hoor ik dan?’. Maar wat ik nu geloof is dit: Dat liefde alles overwint en dit staat in de meeste heilige boeken. Ik weet dus nog niet ‘Wie?’, maar wel ‘Wat?’ en daarom heb ik voor iets gekozen dat dicht bij me zelf staat en waar ik veel aan heb gehad.

Dit is mijn ketting die ik van mijn tante heb gekregen voor mijn elfde verjaardag. Voor mij betekende dit kettinkje veel, want als ik verdrietig was zocht ik hem op en huilde er lekker mee uit. Het was als of er een soort mantel om me heel werd geslagen soms van geluk de andere keer van medeleven. Ik vond vooral troost en nieuwe hoop in dat kettinkje, het hartje dat mijn tante en ik vormde (door de steentjes schuins op elkaar te klikken), als we alle twee de ketting om hadden. Dit was en is een symbool van, hoop en liefde, waar en wanneer dan ook. Naarmate van tijd begon ik hem ook echt te gebruiken als ketting en dus niet alleen als hij mij moest troosten.

46513803_2077058452351597_8290813205282816000_n

Comments are closed.